İlk Yazı

ayy ilk yazım bundan dolayı çook heyecanlıyım tarzında bişeyler beklemiyorsunuzdur umarım çünkü hiç heyecanlı değilim sinirliyim çünkü bi saat kendime yeni bi msn açmakla uğraştım insan teknoloji özürlüsü olunca böyle oluyomuş heralde ben bugün ne yaptıklarımı anlatıyım sizlere-çok mal bi laf oldu farkındayım çaktırmayın-nefret ettiğim okuluma gittim aslında sınıftakileri ve okulu sevmiyorum diye düşünüyordum fakat bugün fark ettim ki sevmeye başlamışım lan onları ,bazıları çok orospu olsa bile,bazıları çok sikimtrak olsa bile,bazıları çok salak olsa bile sanırım sevmeye başlamışım onları bunu kendime bile itiraf etmekte zorlanıyorum off tamam ya seviyorum işte arkadaşlarımı amma geveledim en azından gülüyorum eğleniyorum evde konuşmadığım kadar çok konuşuyorum bi dakka bi dakka ben evde konuşuyomuyum ki evet genellikle kös kös oturuyoruz babamla o bilgisayarının başında ben televizyonumun başında eğer bana sorarsanız ki şu dünyada en nefret ettiğin kişi kim diye age of empires oyununu bulan adam derim ondan neffret ediyorum 10 senedir babamı benden aldı resmen adam başından kalkmıyo oyunun, bütün akşam toplasan 10 kelime konuşmuyoruz konuştuğumuz şeyler ise  ayakkabılarını al,aç mısın,yatsana artık bak 3 kelime konuşuyomuşuz anan yok mu lan senin diyceksiniz haa var tabii ama nöbetçi olduğundan genelde biz babamla akşamları yalnız oluyoruz kös kös oturuyoruz öyle yani bu blogu açma nedenim dertlerimi paylaşacak kimse olmaması sanırım aslında çok arkadaşım var ama şu GÜVENSİZLİK denen lanet şey insanlara güvenemiyorum ben öyle salak bi durumum var o kadar çok sevdiğim arkadaşım var ama ben onların yanında dertlerimden hiç bahsetmiyorum hep böyle polyanna havalarında dolaşıyorum bense onların güzin ablasıyım artık onların dertlerini kendime dert etmekten kendi dertlerimi unutur hale geldim aslında bu biraz da iyi oluyo neyse dediğim gibi bugünkü olayları anlatıyım ne oldu kii bugün düşündüm de öyle çok bi bok olmadı heralde yaa bak bi kere daha düşündüm gerçekten olmadı bugün 14 şubattı herkes twitterda isyan etti ben neden yalnızım diye facebooktaki arkadaşlarımdan emo olanlar 14 şubatla ilgili atarlı giderli sözler yazdılar bense bu durum sikimde değil havalarında dalga geçip durdum milletle, aslında gerçekten de takmadığımı fark ettim 14 şubata karşıyım ben hahaha çok coolum havalarında değilim ama 15-16 yaşındaki ergenlerin 14 şubat kutladığını görünce 14 şubattan soğudum sanırım bilmiyorum yani öyle çok bişey hissetmedim açıkçası güvensizlik dedim ya benim bi diğer problemimse insanları fazla sahiplenmem sanırım evet ya da önemsemem beni takmayan insanları takıyorum onları seviyorum ama onların umrunda bile değilim yılbaşında birlikte olduğum arkadaşım bana sadece ''foroğrafımı beğenseeenee''diyo, formspringine bakıyorum en değer verdiğin arkadaşın kim diye sormuş biri ben ve benim gibi ler hariç herkesi yazmış ama ben YOKum yokum yokum çünkü cıvık cıvık şeyler yapmıyorum mesela onaa Aşşkuuumm demiyorum belkide problem budur bana sorsalar mutlaka yazardım onu o ise benden başka herkesi yazmış hiç adil değilsin dünya 2 yıl önce bişeylerden dolayı omzumda ağlayan yanında sadece ben olduğum için bana sığınan arkadaşım -ve hala ben ona arkadaşım diyorum o beni tanımaz bile-benden başka herkese değer veriyo kafaya takamamaya çalışıyorum boşver a-sosyel çokta fifi diyorum ama olmuyor sanırım boşverilmiyor sürekli kafaya takıyorsun işler yolunda gitmiyor hatta bugün doğumgünüde kurabiye yaptırıp göndersem mi diye bile düşündüm psikopat mıyım ben ya beni takmayan insanları odak noktam yapıyorum off off aslında şöyle arkadaşlarım olsa yüzyüze değil de msn'den ya da mektup yazarak konuşabileceğim arkadaşlarım olsa 2 tane mektup aldım hayatım boyunca 2'side okumayı yeni sökmüş arkadaşlarımdandı yani bayaa eskiden anlayacağınız sanırım fazla dolmuşum evet evet fazla doldum birilerine patlamak için bahane arıyorum ama patlayamıyorum onları kıracağımdan korkuyorum belkide hiçbişeyden korkmayıp sadece BEN BEN BEN desem hiçbişey bu kadar zor olmaz belki bigün benimde güzel bi arkadaş ortamım olur,güzel bi ailem...